1 Temmuz 2010 Perşembe

Yaşamak ne Güzel şey
belki durup düşünmek olmasa
bir saniyeliğine
ve iç geçirmese insan
düşününce sormasa etrafına
sağına, soluna, havaya, güneşe, yıldızlara
kapkara gecede gömülse bataklığa
sonra yıldızlara dokunsa gecenin ucunda
Bir el var başımda
alnımdan yastığa bastıran
Ne kadar hareket etmeye çalışsam da
alnımdan çivilemiş beni
bir duygu var omuzlarımda
milyarların acısı
susuzluktan kırılmış bedenlerin sancısı gibi
elleri bileklerinden kesilmiş gibi hissiz
soğuk ve kırılgan buz parçası misali beden
gözler kapalı fakat bilinç dışarda
belki saniyeler de kalsa şu yaşamın ucuna
korkmadan yaramaz bir çocuk
gibi dokunacağım
tünelin ucundaki ışığa