Sevmek, düşünmek ve anlamakla devam ediyor kafam.

dizlerin
narin, yumuşak
fakat titretiyor bastığı yeri
gönlümü
en derinden inletiyor
hissediyorum
görmesem de biliyorum
emekleyerek geliyor acın
o kadar sıkıştırmış ki beni
iki adım daha atsam
pencereden aşşağıya fırlatabilecek
düzeyde
düşeyde
insanlar bakacak düşüşme
sense
yerinden zerre kıpırdamayacaksın
insaflısın
emekliyorsun
ve çektiğim acı'nın süresini uzatmakla
geçiyor günlerin
halbuki yaşamın en derinde
içinde
belki geçmişinde
kimsenin erişemeyeceği
yere göz atmak istiyorum
yüreğimdeki paraziti ziyaret edesim
geliyor, kemirdikçe kemireni bilmek için
perde ardına girmeden
güzelce göstersin die yüzünü
zarif kibar bir
misafir gibi yanaşıyorum
fakat