Hapis!

Varlığına hapsolduysam

Ben bu şehirde

Birazdan gözlerinde ki ışığı

Görmek için söndüreceğim

Bütün ışıkları

Mumlarımı,şehri,yıldızları

Güneşi,ayı

Elbet sıra sana da gelicek

Dozajını kaçırdığım sevgiye

Seni de hapsedicem

Yavaşca eriyecek gözlerindeki ışık

Kaybolmuşluğumu gördükce daha da

Kaplayacak içini hüzün

En son kaldığında karanlığında

Kendinle başbaşa

Benim sadece nefretimi hissedeceksin

Her bir filizini senin sevginden alan